بن قين، يكى از آنان بود
پيامهاى عاشورا ٥٠ ١ - ٦ - بدعت ستيزى ..... ص : ٥٠
. در خطابه اش گفت:
اى كوفيان! ازعذاب الهى هشدارتان مى دهم! نصيحت مسلمان وظيفه، و حق هر مسلمان است. ما و شما تا كنون، تا وقتى كه ميان ما و شما شمشير نيايد بر يك آئين هستيم. اما هر گاه تيغ بين ما كشيده شود، عصمت از ميان برداشته مى‌شود. شما يك امّت هستيد، ما هم امّتى. خداوند، ما و شما را به وسيله ذرّيه پيامبرش آزموده است تا ببيند چه مى‌كنيم .... «١»
كلام مهم زهير، حكايت از خروج عدّه‌اى از جمع «امّت محمّد» داشت. قيام كربلا، حادثه‌اى بود كه مرز ميان پيروان راستين و مدعيان دورغين اسلام را روشن ساخت. مردم دو گروه شدند: مدافعان حق و مخالفان حق؛ و عاشورا سند اين تمايز بود.
وقتى يزيد، پس از كشتن امام و اسير كردن اهل بيت او، سرمستانه ادّعا كرد كه «بنى‌هاشم» با پادشاهى بازى كردند، والا نه خبرى آمده ونه وحى نازل شده است (لعبت هاشم بالملك ...) اين كفر صريح و نفى رسالت بود كه از زبان مدّعيان مسلمانى شنيده مى‌شد.
سيّد الشهدا در مكه با ابن عباس درباره امويان حاكم صحبت مى‌كرد.
حضرت از وى پرسيد: نظر تو درباره كسانى كه پسرِ دخترِ پيامبر را از خانه و وطن و زادگاهش بيرون كرده و او را آواره دشت وبيابان كردند ودر پى كشتن او و ريختن خونش هستند چيست؟ در حالى كه اين پسر پيامبر، نه براى خدا شريكى قائل شده، نه غير خدا را سرپرست خويش گرفته و نه از آيين پيامبر خدا فاصله گرفته است. ابن عباس گفت: درباره آنان چيزى‌