پيام‌هاى زندگى حقيقى (تبيين)
عاشورا، جلوه‌اى از «عمق حيات» و «جوهر زندگى» است. زندگى تنها نفس كشيدن و زنده بودن نيست و در محدوده «دنيا» هم خلاصه نمى‌شود.
شناخت جوهره ناب زندگى انسانى در سايه عاشورا است. اينكه:
«حيات طيبه» چيست؟ حيات ابدى با چيست؟ گذر از مرحله «مرگ» و رسيدن به «خلود» چگونه به دست مى‌آيد؟ سعادت، عزّت، شخصيّت، حيات، عمر حقيقى، پيروزى در چيست و به چيست؟ حيات و مرگ فردى و اجتماعى را با چه معيارى مى‌توان شناخت؟ «عقيده» و «ايمان» در جهت گيرى و شكل‌گيرى تلاش‌هاى انسان چه نقشى دارد؟ مرز ميان «حيات انسانى» و «حيات حيوانى» چيست؟ و امثال اين‌گونه پرسش‌ها، در «عاشورا» جواب مى‌يابد و پيام عاشورا داشتن و يافتن حياتى برتر در سايه جهاد و شهادت و فنا در راه خدا و حق و عقيده الهى است، تا زندگى‌ها از پوچى و كم محتوايى نجات يابد.
از مهم‌ترين سؤال‌هاى زندگى كه انسان‌هاى متعهد و هوشمند را به خود مشغول ساخته است، اين است كه «چگونه بايد زيست؟». جواب اين سؤال وقتى روشن مى‌گردد كه انسان پاسخى براى اين سؤال كه «چرا زندگى مى‌كنيم؟» يافته باشد. در واقع، چرايى زندگى است كه به چگونگىِ آن جهت مى‌بخشد. آنان هم كه به يك زندگى حقير و حيوانى‌