معرفى شده‌اند تا مردم در ايمان و عمل از آنان سرمشق بگيرند.
حادثه‌هايى هم كه از پيشينيان در قرآن آمده است، به ويژه بخش هايى كه به نيكى ها، ايمان ها، صبرها، مجاهدت ها و اطاعت ها و ايثارهاى فرزانگان اشاره شده، همه براى معرفى الگوست.
تاريخ اسلام و شخصيّت هاى برجسته اسلامى نيز براى مسلمانان در همه دوره‌ها الگو بوده است و تعاليم دين ما و اولياء مكتب نيز توصيه كرده‌اند كه از نمونه‌هاى متعالى و برجسته در زمينه‌هاى اخلاق و كمال، سرمشق بگيريم.
در ميان حوادث تاريخ، «عاشورا» و «شهداى كربلا» از ويژگى خاصّى برخوردارند و صحنه صحنه اين حماسه ماندگار و تك تك حماسه‌آفرينان عاشورا، الگوى انسان هاى حق‌طلب و ظلم‌ستيز بوده و خواهد بود، همچنان كه «اهل بيت» به صورت عام‌تر، در زندگى و مرگ، در اخلاق و جهاد، در كمالات انسانى و چگونه زيستن و چگونه مردن، براى ما سرمشق‌اند. از خواسته‌هاى ما است كه حيات و ممات ما چون زندگى و مرگ محمد و آل محمّد باشد: «اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْياىَ مَحْيا مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى‌ مَماتَ محمّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ». «١»
امام حسين عليه السلام حركت خويش را در مبارزه با طاغوت عصر خودش، براى مردم ديگر سرمشق مى‌داند و مى‌فرمايد: «فَلَكُمْ فىَّ اسوَةٌ» «٢»
نهضت عاشورا، الهام گرفته از راه انبيا و مبارزات حقجويان تاريخ و در همان راستا است. استشهادى كه امام حسين «عليه السلام» به كار پيشينيان مى‌كند،