مَعايِشُهُمْ فَاذا مُحِّصُوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّيَّانُونَ» «١»
مردم بنده دنيايند و دين بر زبانشان مى‌چرخد و تا وقتى زندگى‌هاشان بر محور دين بگردد، در پى آنند، امّا وقتى به وسيله «بلا» آزموده شوند، دينداران اندك مى‌شوند.
اما عارفان با ايمان، نه تنها از بلا نمى‌گريزند، بلكه آن را نشانه لطف الهى و سبب پاكى روح و جان و تصفيه عمل‌ها مى‌دانند و به خاطر فضيلت و پاداش آن، به استقبالش مى‌روند. «٢» امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«انَّ اللَّهَ اذا احَبَّ عَبْداً غَتَّهُ بِالْبَلاءِ» «٣»
خداوند هرگاه بنده‌اى را دوست بدارد، او را غرق در بلا مى‌كند.
در احاديث، اينگونه‌
پيامهاى عاشورا ١٦٦ رضا و تسليم ..... ص : ١٦٢
بلاها، هديه‌اى از سوى خدا يا ارتقاء درجه نزد پروردگار محسوب شده و شدّت ابتلا به تناسب قوّت ايمان بيان شده است و از اين رو است خداى متعال، حضرت على عليه السلام را به بلاها و رنج‌هايى ويژه مبتلا ساخت كه هيچ يك از اولياى خودش را به آن مبتلا نكرده بود. «٤» و صبر بر بلا نيز اجر شهيد دارد. «٥»
از اين ديدگاه است كه سيد الشهداء عليه السلام در روز عاشورا در مناجاتى كه در آخرين لحظات حيات با خدا دارد، پروردگار را هم به نعمت‌هاى‌