احياى شعائر دين‌
حيات بخشيدن به نماز و زكات و امر به معروف و نهى از منكر، بُعد ديگرى از احياگرى قيام عاشوراست. هم در سخنان امام حسين عليه السلام مطرح است، هم در زيارتنامه آن حضرت و شهيدان ديگر، تعابيرى چون اقامه نماز، ايتاء زكات، امر به معروف و نهى از منكر، اطاعتِ خدا، جهاد فى سبيل‌الله، دعوت به سبيل‌الله، نصرتِ فرزند پيامبر، ايمان به خدا و ...
ديده مى‌شود. اين فراز معروف در زيارت امام حسين عليه السلام گوياى اين حقيقت است:
«اشْهَدُ انَّكَ قَدْ اقَمْتَ الصَّلاةَ و آتَيْتَ الزَّكاةَ وَ امَرْتَ بِالْمَعْروُفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تَلَوْتَ الْكِتابَ حَقَّ تِلاوتِه وَ جاهَدْتَ فىِ اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ» «١»
مشابه اين جمله، در زيارت حضرت مسلم بن عقيل، زيارت وارث، زيارت عاشورا، و زيارتنامه‌هاى ديگر هم آمده است.
تكريم و تعظيم شعائر الهى، مايه حيات دين است. آنچه در سايه قيام حسينى به دست آمد، تفكيك صف كسانى بود كه با جوهر دين و حقيقت نماز و قرآن مأنوس بودند، از صف آنان كه با پرداختن به شكل ظاهرى اين برنامه‌ها، باطن و حقيقت دين را زير پا گذاشته بودند. نماز راستين آن است كه پيوندى عاشقانه ميان بنده و خدا ايجاد كند و نمازگزار را در