خدا داشتند، از ياد برده بودند. مجاهدات صدر اسلام و آن همه خون‌هاى پاك شهدا از ياد رفته بود. دشمنان نيز از همين غفلت سوء استفاده كرده، بر آنان سوار شدند و با به كارگرفتن نيروى مردم در زدودن حق و مقابله با امام معصوم، به ميدان آمدند. سيد الشهدا عليه السلام نيز پيوسته مى‌كوشيد تا پرده‌هاى غفلت را از برابر ديده و فهم و درك آنان كنار بزند.
در سخنرانى‌هايش در روز عاشورا بر غفلت زدايى تكيه داشت و به سپاه دشمن مى‌فرمود كه شما ما را به فريادرسى خواستيد، آمديم، اينك شمشير اسلام را به روى خودما كشيده‌ايد؟ آتشى را كه ما عليه دشمنان خود و شما افروختيم، بر ضد ما برافروخته‌ايد؟ با دشمنان دين خدا برضدّ اولياء الهى همدست شده‌ايد .... «١»
٣- رها كردن تكليف‌
آنچه از سوى خدا و دين به عنوان «تكليف» بر عهده مسلمانان گذاشته شده، همواره براى رسيدن به «مصالح» و جلوگيرى از «مفاسد» است. اگر افراد به تكليف خويش عمل كنند، در ابعاد مختلف، جامعه روبه پاكى و تكامل معنوى خواهد رفت. اما بى‌اعتنايى به تكليف و ترك وظيفه، پيامدهايى ناگوار خواهد داشت. تكليف هركس به تناسب موقعيّت اجتماعى‌اش خاصّ او است. آنان كه جايگاه ويژه‌اى دارند و موضعگيرى و عملكردشان مورد توجّه، كارساز، سرنوشت ساز و الگو است، رسالتى مضاعف دارند و ترك تكليف از سوى آنان، عواقب وخيم‌ترى دارد.
عالمان دين، افراد سرشناس و متنفّذ و موجّه، تكليف سنگين‌ترى دارند و