و با سنّت پيامبر مخالفت مى‌كنند و رفتارى تبهكارانه و ظالمانه دارند، بيان دارد. سپس آن را بر حكومت يزيد تطبيق مى‌كند؛ چرا كه پيرو شيطان و مخالف خدا شده‌اند و دست به فساد و ستم آلوده‌اند. صلى الله عليه و آله در امام، اين نطق مهم، تكليف «باطل ستيزى» را به صورت كلّى و هميشگى روشن مى‌سازد و تصريح مى‌كند كه در برابر قدرت هاى باطل، نبايد سكوت و سازش كرد.
الهامى كه انقلابيون ايران در نهضت عاشورايى خود از كربلا مى‌گرفتند، دستمايه مبارزات آنان با رژيم طاغوت بود. در سال هاى جنگ نيز، رزمندگان حق طلب، به خاطر مبارزه با باطل قدم در ميدان‌هاى جهاد و شهادت مى‌گذاشتند. البتّه كه ميدان مبارزه با باطل، بسيار گسترده‌تر از عمليّات نظامى است. وقتى بروز باطل در صحنه‌هاى سياسى، فرهنگى، اعتقادى، مطبوعات، روابط سياسى و ... باشد، آنجا هم بايد با باطل مبارزه كرد، تا حق، روشن و حاكم گردد.
جهاد
از تكاليف مهمّ مسلمانان در حراست از دين و كيان خويش و مقابله با دشمنان، «جهاد» است، كوششى همه‌جانبه و فراگير، به تناسب زمان و شرايط، براى دفع تجاوز يا دفاع از مظلوم و حفظ اسلام و جان و مال مسلمانان.
اين فريضه، كه از «فروع دين» است، عامل عزّت مسلمين است.
كربلاى حسينى يكى از مظاهر عمل به اين تكليف دينى بود. جهاد، گاهى بر ضدّ متجاوزان و دشمنانِ خارجى است، گاهى عليه شورشيان و اهل بغى و فساد در داخل. گاهى هم مبارزه با حكومت ظالم است كه كمر به‌