«همسر زهير»
وقتى سيدالشهدا عليه السلام در راه كربلا به زهير بن قين برخورد و قاصدى به طرف خيمه او فرستاد، ابتدا زهير نمى‌خواست اجابت كند و بى‌ميلى نشان داد. ولى همسرش او را تشويق كرد كه نزد امام رود و ببيند كه پسر پيامبر چه مى‌گويد و با او چه كار دارد؟ همين رفتن بود كه زهير را حسينى ساخت و به امام پيوست. «١» همسرش نيز همراه او آمد و همراه و همسفر زينب و اهل بيت امام شد. اگر تشويق و تحريك همسر زهير «دلهم بنتِ عمرو» نبود، شايد زهير توفيق پيوستن به جناح حق و نيل به فوز شهادت در عاشورا را نمى‌يافت!
«امّ وهب»
امّ وهب، همسر عبدالله بن عمير كلبى بود و در كوفه مى‌زيست. وقتى شوهرش تصميم گرفت براى يارى سيدالشهدا عليه السلام شبانه از كوفه به كربلا برود، اصرار كرد تا او را نيز همراه خويش ببرد. آنان شبانه به ياران امام پيوستند. روز عاشورا وقتى شوهرش به ميدان رفت، او نيز چوبى به دست گرفت و عازم ميدان شد، امّا سيدالشهدا عليه السلام جلوى او را گرفت و فرمود: بر زنان جهاد نيست. پس از آنكه شوهرش به شهادت رسيد، خود را به معركه رساند و به پاك كردن خون از چهره او پرداخت. شمر غلام خود را فرستاد. آن غلام، با گرزى كه بر سر آن بانوى رشيد كوبيد، او را