پيامهاى عاشورا - محدثی، جواد - الصفحة ٢٩٤

شيعه ما بپندارد، شيعه و پيرو ما نيست.
در روايت ديگرى فرموده است:
«زَيارَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِىُّ واجِبَةٌ عَلى‌ كُلِّ مَنْ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ بِالْامامَةِ مِنَ‌اللّه عَزَّ وَ جَلَّ» «١»
هركس كه به امامت حسين بن على عليه السلام از ناحيه خداوند متعال معتقد است، زيارت آن حضرت بر او واجب است.
دعوتى كه از سوى ائمّه نسبت به اين زيارت انجام گرفته و حتّى در شرايط خوف و خطر و ناامنى فضيلت و ثواب بيشترى براى آن بيان شده است، نشانه نقش احياگرى زيارت نسبت به حماسه عاشورا و ارزش ها و پيام هاى آن است. امام صادق عليه السلام به «ابن بُكير» كه درباره خوفناك بودن راه و منطقه زيارتى سيدالشهدا عليه السلام سخن مى‌گفت، فرمود:
«اى ابن بكير! آيا دوست ندارى خداوند، تو را در راه ما ترسان ببيند؟ آيا نمى‌دانى كه هر كس به خاطر ما در هراس و بيم افتد، خداوند او را در سايه عرش خويش قرار مى‌دهد؟» «٢»
در حديث ديگرى امام صادق عليه السلام به محمد بن مسلم درباره همين مسأله فرمود:
«ما كانَ مِنْ هذا اشدَّ فَالثَّوابُ فيهِ عَلى‌ قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خافَ فى‌ اتْيانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمينَ» «٣»