موالات و با عدوّ شما معادات دارم، از خداوند مى‌طلبم كه توفيق خوانخواهى شما را در ركاب پيشوايى راهنما و حق‌گو نصيبم كند و امثال اين گونه تعبيرات، نشانِ تداوم اين جبهه در طول تاريخ است، و گرنه عاشورا به پايان رسيده و دشمنان آن حضرت هم مرده‌اند، پس خصومت با چه كسانى و نصرت در چه جبهه‌اى؟
در زيارت حضرت عباس عليه السلام مى‌خوانيم: «انَا لَكُمْ تابِعٌ وَ نُصرَتى‌ لَكُمْ مُعَدَّةٌ» «١»
من پيرو شمايم و يارى من براى شما مهيّا است. اين‌هم نشانه‌اى از تداوم عاشورا تا هميشه تاريخ است.
نبرد عاشورا گرچه از نظر زمان، بسيار كوتاه بود، امّا از نظر امتداد، طولانى‌ترين درگيرى با ستم و باطل است و تا هر زمان كه هر آرزومندى آرزو كند كه كاش در كربلا بود و در يارى امام به شهادت مى‌رسيد، امتداد دارد. اين آرزو و اشتياق هم در زيارتنامه‌ها مطرح است: «يا لَيْتَنى‌ كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ مَعَكُمْ» «٢»
حضرت امام «قدس سرّه» درباره مفهوم «هر روز عاشورا» فرموده است:
«اين كلمه كل يوم عاشورا و كل ارضٍ كربلا يك كلمه بزرگى است ...
همه روز بايد ملّت ما اين معنى را داشته باشد كه امروز روز عاشوراست و ما بايد مقابل ظلم بايستيم و همين جا هم كربلاست و بايد نقش كربلا را ما پياده كنيم، انحصار به يك زمين ندارد. انحصار به يك افراد نمى‌شود. قضيّه كربلا منحصر به يك جمعيّت هفتاد و چند نفرى و