«گريه كردن بر شهيد، نگهداشتن، زنده نگهداشتن نهضت است.» «١»
«اين‌كه براى عزادارى، براى مجالس عزا، براى نوحه‌خوانى، براى اينها اين همه ثواب داده شده است، علاوه بر آن امور عبادى‌اش و روحانى‌اش، يك مسأله مهمّ سياسى در كار بوده است. آن روز كه اين روايات صادر شده است، روزى بوده است‌
پيامهاى عاشورا ٣٠٥ مشاركت در جهاد ..... ص : ٣٠٤
كه اين فرقه ناجيه مبتلا بودند به حكومت اموى و بيشتر عباسى و يك جمعيت بسيار كمى، يك اقليّت كمى در مقابل قدرت هاى بزرگ. در آن وقت، براى سازمان دادن به فعاليّتِ سياسى اين اقليّت، يك راهى درست كردند كه اين راه، خودش سازمان‌ده است ... شيعيان با اقلّيت آن وقت، اجتماع مى‌كردند و شايد بسيارى از آنها هم كه نمى‌دانستند مطلب چه هست، ولى مطلب سازماندهى يك گروه اقليّت در مقابل آن اكثريّت ها و در طول تاريخ اين مجالس عزا كه يك سازماندهى سرتاسرى كشورها هست، كشورهاى اسلامى هست، و در ايران كه مهد تشيّع و اسلام و شيعه هست، در مقابل حكومت هايى كه پيش مى‌آمدند و بناى اين را داشتند كه اساس اسلام را از بين ببرند، اساس روحانيّت را از بين ببرند، آن چيزى كه در مقابل اينها، آنها را مى‌ترساند، اين مجالس عزا و اين دستجات بود.» «٢»
سنّت سوگوارى براى امام حسين عليه السلام و شهداى عاشورا هم نگهبان حقيقتِ آن حادثه الهام‌بخش است، هم در سايه حفظ و حيات و بقاى آن‌