خودش عبادتى مخلصانه داشت و هم شعائر دين را اقامه مى‌كرد.
در زيارت او مى‌خوانيم:
«اشْهَدُ انَّكَ قَدْ اقَمْتَ الصَّلاةَ و آتَيْتَ الزَّكاةَ ... وَ عَبَدْتَهُ مُخْلِصاً حَتّى‌ اتاكَ الْيَقينُ» «١»
در زيارت مسلم بن عقيل نيز اين تعبير ديده مى‌شود. «٢» همچنين در بسيارى از زيارت هاى سيدالشهدا عليه السلام به اين نكته برمى‌خوريم. اين جايگاه والاى نماز را در نهضت عاشورا و حماسه‌آفرينان آن نشان مى‌دهد.
پيام عاشورا، پيام اقامه نماز و تربيت نسلى نماز خوان و خدادوست و اهل تهجّد و عرفان است. عزاداران حسينى نيز بايد «اقامه نماز» را در درجه نخست اهتمام خويش قرار دهند تا تبعيّت و پيروى خويش را از مولايشان نشان دهند.
امام خمينى «ره» در تأكيد بر همين مسأله، از عاشوراى حسينى اين‌گونه ياد مى‌كند:
«سيدالشهدا عليه السلام در همان ظهر عاشورا كه جنگ بود و آن جنگ بزرگ بود و همه در معرض خطربودند، وقتى يكى از اصحاب گفت كه ظهر شده است، فرمود كه ياد من آورديد نماز را و خدا تو را از نمازگزاران حساب كند و ايستاد در همان‌جا نماز خواند. نگفت كه ما مى‌خواهيم جنگ بكنيم، خير، جنگ را براى نماز كردند.» «٣»