پيامهاى عاشورا - محدثی، جواد - الصفحة ٥٠

الضَّلالَةِ وَ الْجَهالَةِوَ العَمى‌ وَالّشكِّ وَ الْأرتيابِ الى‌ بابِ الْهُدى‌ وَ الرَّشادِ.» «١»
(خدايا ...) او در دعوت خويش، راه عذر را بر مخالفان بست، در راه تو خون خويش را نثار كرد، تا بندگانت را از گمراهى و جهالت و كورى و دودلى و شك بيرون آورد و نجات بخشد و به هدايت و رشادت رهنمون گردد.
عمل امام، نشان دهنده بينش صحيح اسلام نسبت به رهبرى و خلافت است. امام حسين عليه السلام، حتى اگر هيچ ياور و دعوت كننده و بيعت كننده‌اى هم نداشت، باز با حكومت يزيد كنار نمى‌آمد، چرا كه مشروعيّت نداشت. خود وى تصريح فرمود:
«وَ اللَّهِ لَو لَم يكُنْ فِى الدُّنْيا مَلْجَأٌ و لا مأوى‌ لَما بايَعْتُ يزيدَ بنَ معاويَةَ» «٢»
به خدا قسم اگر در دنيا هيچ پناهگاه و مأوايى نباشد، باز هم با يزيد بيعت نخواهم كرد.
١- ٦- بدعت ستيزى‌
پيامهاى عاشورا ٦٢ ايثار ..... ص : ٥٩

دين پيوسته از سوى دشمنان در معرض تحريف، سوء استفاده، تفسير نادرست و بدعت آفرينى است. از سوى ديگر رسالت امامان حق و علماى دين، صيانت دين و معتقدات اسلامى از تحريف و مقابله با بدعتها