شدند. وقتى امام از آنان خواست كه هر كه مى‌خواهد برود، سخن ياران او چنين بود: «به خدا سوگند هرگز از تو جدا نخواهيم شد و جانمان را فداى تو مى‌كنيم و با خون گلو و رگ‌ها و دستانمان از تو حمايت مى‌كنيم. اگر كشته هم شويم وفاى به عهد كرده و تكليفى را كه بر عهده ما بوده است انجام داده‌ايم: «فَاذا نَحْنُ قُتِلْنا وَفَيْنا و قَضَيْنا ما عَلَينا» «١»
در تاريخ معاصر نيز، بنيانگذار انقلاب اسلامى، امام خمينى (قدس سره) قيام ضدّطاغوتى خود را بر اساس تكليف الهى آغاز كرد و در همه مراحل، جز به آنچه وظيفه بود، نينديشيد. چه فرياد و چه سكوت، چه زندان و تبعيدو چه درس و تاليف، چه جنگ و چه پذيرش قطعنامه صلح، همه وهمه بر اساس «عمل به تكليف» بود و از اين جهت در همه مرحله‌اى، سست و مأيوس نشد و از هدف خويش دست نكشيد ويك لحظه هم از آنچه پيش آمد، پشيمان نگشت. تحليل امام خمينى از نهضت عاشورا، حركت بر مبناى «عمل به تكليف» بود، حركت مبارزاتى خود وى نيز بر چنين پايه‌اى استوار بود. نمونه هايى از جملات حضرت امام چنين است:
اينكه حضرت ابى عبدالله عليه السلام نهضت كرد و قيام كرد، باعددكم و در مقابل اين براى اينكه گفتند تكليف من اين است كه استنكار كنم، نهى از منكر كنم. «٢»
حضرت سيدالشهدا تكليف براى خودشان دانستند كه بروند و كشته‌