عاشورا وقتى زينب كبرى، بى‌طاقت و صبر شد و به صورت خود زد، امام به او فرمود: آرام باش، زبان شماتت اين گروه را نسبت به ما دراز مكن. «١» در حادثه حمله دشمن به خيمه‌ها و غارت آنچه آنجا بود، زنى از بنى بكر بن وائل از بانوان حرم دفاع كرد و خطاب كرد كه: اى آل بكر بن وائل! آيا دختران پيامبر را غارت مى‌كنند و جامه‌هايشان را مى‌برند و شما مى‌نگريد؟ «٢»
دختران و خواهران امام، مواظب بودند تا حريم عفاف و حجاب اهل بيت پيامبر تا آنجا كه مى‌شود، حفظ و رعايت شود. ام كلثوم به مأمورِ بردن اسيران گفت: وقتى ما را وارد شهر دمشق مى‌كنيد از درى وارد كنيد كه تماشاچى كمترى داشته باشد. و از آنان درخواست كرد كه سرهاى شهدا را از ميان كجاوه‌هاى اهل بيت فاصله بدهند تا نگاه مردم به آنها باشد و حرم رسول‌الله را تماشا نكنند و گفت: از بس كه مردم ما را در اين حال تماشا كردند، خوار شديم.! «٣»
از اعتراض هاى شديد حضرت زينب عليها السلام به يزيد، اين بود كه: اى يزيد! آيا از عدالت است كه كنيزان خود را در حرمسرا پوشيده نگاه داشته‌اى و دختران پيامبر را به صورت اسير شهر به شهر مى گردانى، حجاب آنها را هتك كرده، چهره‌هايشان را در معرض ديد همگان قرار داه‌اى كه دور و نزديك به صورت آنان نگاه مى‌كنند؟! «٤»
هدف‌از نقل اين نمونه‌ها نشان‌دادن اين نكته است كه هم خاندان امام حسين عليه السلام، نسبت به حجاب و عفاف خويش مواظبت داشتند، و هم از