پيامهاى عاشورا - محدثی، جواد - الصفحة ٥٦

انسانى ندهد.
در پيچ و خم‌ها و فراز و نشيب‌هاى زندگى، گاهى صحنه هايى پيش مى آيد كه انسانها به خاطر رسيدن به دنيا يا حفظ آنچه دارند يا تأمين تمنيّات و خواسته ها يا چند روز زنده ماندن، هر گونه حقارت و اسارت را مى پذيريد. امّا احرار و آزادگان، گاهى با ايثار جان هم، بهاى «آزادگى» را مى‌پردازند و تن به ذلّت نمى دهند.
امام حسين عليه السلام فرمود:
«مَوْتٌ فى‌ عِزٍّ خَيْرٌ من حياةٍ فى ذُلٍّ» «١»
مرگ با عزت بهتر از حيات ذليلانه است.
اين نگرش به زندگى، ويژه آزادگان است. نهضت عاشورا جلوه بارزى از آزادگى در مورد امام حسين عليه السلام و خاندان و ياران شهيد اوست واگر آزادگى نبود، امام تن به بيعت مى داد و كشته نمى‌شد. وقتى مى‌خواستند به زور از آن حضرت بيعت به نفع يزيد بگيرند، منطقش اين بود كه:
«لا وَاللَّهِ لا اعْطيهم بِيَدى‌ اعْطاءَ الذّليلِ وَ لا اقِرُّ اقرارَ العبيد» «٢»
نه به خدا سوگند؛ نه دست ذلّت به آنان مى‌دهم و نه چون بردگان تسليم حكومت آنان مى‌شوم!
صحنه كربلا نيز جلوه ديگرى از اين آزادگى بود كه از ميان دو امر شمشير يا ذلّت، مرگ با افتخار را پذيرفت و به استقبال شمشيرهاى دشمن رفت و فرمود: