پيامهاى عاشورا - محدثی، جواد - الصفحة ٣٠٧

هم شهيد كرد. «١»
فرزند امّ وهب نيز در عاشورا به شهادت رسيد. مادرش روز عاشورا از مشوّقان او بود تا به جانبازى و فداكارى بپردازد. وقتى وهب (پسر او) پس از مقدارى جنگيدن، نزد مادر برگشت و گفت: آيا راضى شدى؟ مادرش گفت: وقتى راضى مى‌شوم كه در ركاب حسين عليه السلام به شهادت برسى.
دوباره رفت و جنگيد تا شهيد شد. امّ وهب، اوّلين زنى بود كه از سپاه حسين بن على عليه السلام به‌شهادت رسيد «٢» و تنها زن شهيد در كربلا بود.
«مادر عمرو بن جناده»
كم سن و سال‌ترين شهيد كربلا از ياران امام، عمرو بن جناده يازده ساله بود. پدرش در حمله اوّل شهيد شد. خودش خدمت امام حسين عليه السلام آمد و اجازه ميدان طلبيد. امام اجازه نمى‌داد و او اصرار مى‌كرد. امام مراعات حال مادرش را مى‌كرد. ولى او گفت: «انَّ امّى امَرَتْنى‌»، «٣»
مادرم دستور داده است كه به ميدان بروم و لباس رزم بر من پوشانده است.
علاوه بر اينكه مادرش (بحريّة بنت مسعود خزرجى) مشوّق او براى جهاد و شهادت بود، پس از شهادت نيز با روحيه‌اى بزرگ با اين مسأله برخورد كرد. سپاه دشمن سر او را به طرف سپاه امام حسين عليه السلام افكندند.