هاى اجتماعى داشته باشند.
حضور سياسى زنان در جامعه‌
تكليف اجتماعى يك مسلمان، مخصوص مردان نيست. زنان نيز بنا به تعهّد دينى و مسلمانى خويش، موظّفند نسبت به جريان حق و باطل در جامعه و مسأله ولايت و رهبرى موضع داشته باشند، از رهبرى حق دفاع كنند و از حكومت باطل و فسادهاى مسؤولان نالايق انتقاد كنند و آنجا كه پاى حمايت از دين در ميان است، در صحنه حضور داشته باشند.
در تداوم خطّى كه حضرت زهرا عليها السلام در حمايت از امام معصوم عليه السلام و افشاگرى عليه رويّه‌هاى ناسالم حكّام داشت، حضرت زينب عليها السلام نيز در نهضت كربلا دوشادوش حسين بن على عليه السلام مشاركت داشت. براى ايفاى اين نقش، در معيّت امام خويش از مدينه تا مكّه و از آنجا تا كربلا آمد و در صحنه‌هاى مختلف، حضورى فعّال و تأثيرگذار داشت.
عمده‌ترين محورهايى كه مى‌توان از «حضور زن در نهضت عاشورا» برداشت كرد، اينهاست:
١- صبر و پايدارى و مقاومت در برابر سختى ها و مصيبت ها، چه در طول نهضت و چه پس از حادثه عاشورا؛
٢- شهامت و دليرى در افشاى حقايق و گفتن سخن حق در برابر سلطه جائر كه در اسلام از بزرگ ترين جهادها محسوب مى‌شود؛
٣- پيام‌رسانى و تبيين و روشنگرى در طول سفر، حتّى پس از بازگشت از سفر كربلا به مدينه، كه توسّط حضرت زينب، ام كلثوم و ديگر بانوان اهل بيت انجام مى‌گرفت.
٤- كارهاى پرستارى، پشتيبانى، امدادگرى در روز عاشورا و