جوانان بهشت و وديعه محبوب پيامبر و خدا عجين گشته است.» «١»
نكته ديگرى كه در زيارت نهفته است، مفاهيم بلند و آموزنده‌اى است كه در متن زيارتنامه‌ها نهفته است. پيشوايان دين با آموزش اين متون به شيعه، يادآور ارزشهاى دينى و مفاهيم ارزشى نيز بودند. بررسى محتوايى اين زيارتنامه‌ها روشنگر بسيارى از نكته‌هاست. علاوه بر آنكه افشاگر ستم آل اميّه نسبت به دودمان رسالت است و علاوه بر آنكه ترسيم روشنى از چهره نورانى و شخصيّت الهام بخش شهدا دارد، الهام بخش درس هاى اخلاق و معرفت و ايمان نيز مى‌باشد. از سوى ديگر روشنگر موضع و خطّ فكرى و عملى زائر است و جناح حقگراى او را نشان مى‌دهد. «٢»
در يك مرور گذرا به متون زيارت، با اين واژه‌ها و مفاهيم رو به رو مى‌شويم: محبّت، مودّت، موالات، اطاعت، صلوات، سلام، لعن، عهد، شفاعت، توسّل، وفا، جهاد، دعوت، نصرت، تسليم، تصديق، صبر، تولّى‌، تبرّى‌، مواسات، زيارت، نماز، زكات، امر به معروف و نهى از منكر، تبليغ، وراثت، مساعدت، معاونت، سعادت، رضا، خونخواهى، جنگ و صلح، تقرّب به خدا، برائت از دشمنان، ولايت، فوز، نصيحت، فدا شدن و ... ده ها عنوان ديگر.
شوق زيارت، پيوسته عامل برانگيزنده شيعه در ابراز محبت و ولايت خويش نسبت به امامان معصوم عليهم السلام و شهداى كربلا بوده است. اين‌