همبستگى با مرام و آيين عاشورائيان را نشان مى‌داد و زائران را باهم متّحد و برضدّ ستمكاران بسيج مى‌ساخت. ازاين‌رو، خلفاى عباسى نيز تلاش براى محو آثار قبر و پراكنده ساختن مردم از چنين تجمّعى داشتند. به متوكّل عباسى خبرمى‌دادند كه مردم در سرزمين نينوا براى زيارت قبر امام‌حسين عليه السلام جمع مى‌شوند و از اين رهگذر، جمعيت انبوهى پديد مى‌آيد و كانون خطرى تشكيل مى‌شود. او هم مأموران خود را مى‌فرستاد تا مردم را متفرّق و آثار قبر را ويران سازند و در كمين كسانى بنشينند كه به زيارت امام حسين عليه السلام مى‌روند. «١» به دستور متوكّل، هفده بار قبر امام حسين عليه السلام را خراب كردند. «٢» كربلا و تربت خونين سيدالشهدا عليه السلام و فرات و علقمه و ... در تاريخ پيوسته منبع الهام و تغذيه روحى و فكرى عاشقان آزادى و شرف بوده است و عاشوراى حسينى و مزار سيدالشهدا عليه السلام در اين زمينه نقش عمده‌اى داشته است. «٣»
سجده بر تربت امام حسين عليه السلام نيز همين يادآورى نسبت به عاشورا و فرهنگ شهادت را داراست. شهيد مطهرى در اين زمينه نوشته است:
«پيشوايان ما گفته‌اند: حالا كه بايد بر خاك سجده كرد، بهتر است آن خاك، از خاك تربت شهيدان باشد، اگر بتوانيد از خاك كربلا براى خود تهيّه كنيد، كه بوى شهيد مى‌دهد. تو كه خدا را عبادت مى‌كنى، سر بر روى هر خاكى بگذارى نمازت درست است، ولى اگر سر بر روى آن خاكى بگذارى كه تماس كوچكى، قرابت‌