بزرگداشت اين حماسه تاريخى اسلام است و آنچه لعن و نفرين بر ستمگران آلِ بيت است، تمام فرياد قهرمانانه ملّت‌ها است بر سردمداران ستم پيشه در طول تاريخ، الى الأبد.» «١»
رسالت وارثان خون شهدا و نسلى كه بازمانده پدران انقلابى و رزمنده خويشند، سنگين است و آن رساندن پيام آن خون ها و مجاهدت ها و شهادت ها به فرزندان خويش و ملّت هاى ديگر است. نوعى از مفهوم «صدور انقلاب» نيز در همين پيام‌رسانى نهفته است. اين‌گونه است كه بركات يك نهضت، از مرزها مى‌گذرد و الهام‌بخش ديگران نيز مى‌گردد.
«هر انقلابى دو چهره دارد: خون و پيام ... همه صحنه‌ها كربلا است و همه ماه ها محرّم و همه روزها عاشورا. بايد انتخاب كند: يا خون را، يا پيام را. يا حسين بودن را، يا زينب بودن را، يا آن چنان مردن را، يا اين چنين ماندن را.» «٢»
ياد و گراميداشت‌
حادثه عاشورا، از يك‌سو بيدارگر وجدان ها و برانگيزاننده انسان ها براى مبارزه با ستم و زور بود، از سويى رسواكننده حاكمانى كه از جهل و غفلت مردم بهره مى‌گرفتند و با نام دين، سلطه جابرانه و ضدّ دينى داشتند. مظلومان از اين حماسه، درس و پيام مى‌گرفتند و ظالمان از مطرح بودن عاشورا و پيام هايش وحشت داشتند. اين بود كه فعّاليّت كتمان و نسيان و زدودن از يادها از سوى امويان و هم‌خطّان آنان انجام مى‌گرفت و حركتِ‌