هر روز عاشورا
از درسهاى مهمّ عاشورا، شناخت تكليف دفاع از حق و مبارزه با باطل و ستم، در هر جا و هر زمان است. قيام حسينى تكليف خاصّ آن حضرت و يارانش در آن مقطع زمانى خاصّ نبود. تكليفى دينى به اقتضاى آن شرايط و برخاسته از محكماتِ دين بود. هرگاه هر جا نظير آن شرايط پيش آيد، همان تكليف هم ثابت است. حسين بن على عليه السلام حركت خويش را قيام بر ضدّ كسانى مى‌دانست كه ستمگرانه سلطه يافته‌اند، حلال الهى را حرام مى‌كنند، عهد الهى را مى‌شكنند، حدود خدا را تعطيل مى‌كنند و برخلاف سنت رسول خدا صلى الله عليه و آله حركت مى‌كنند. در خطبه خويش، اين ويژگى ها را در سلطه يزيد، محقّق مى‌دانست و قيام بر ضدّ آن را تكليف، و مى‌فرمود: «فَلَكُمْ فِىَّ اسْوَةٌ» «١»
در كار من براى شما الگو و سرمشق تبعيّت و پيروى است. پس ماهيّت قيام كربلا در گستره زمين و زمان جارى است و همه‌جا با الهام از اين مكتب، بايد بر ضدّ ستم قيام كرد و در راه آزادى و عزّت فداكارى نمود.
جمله «كُلُّ يَوْمٍ عاشُورا وَ كُلُّ ارْضٍ كَرْبَلا» حتى اگر حديث هم نباشد، حقيقتى است كه از متن دين و روح عاشورا برمى‌آيد و شعارى است، نشاندهنده تداوم و پيوستگىِ خطّ درگيرى حق و باطل در همه‌جا و هميشه، كه عاشوراى سال ٦١ يكى از بارزترين حلقه‌هاى اين زنجيره طولانى است.
اينكه در زيارتنامه‌ها به صورت مكرّر اين مضمون آمده كه: من با دوستانتان دوست و با دشمنانتان دشمن و در حال جنگم، با ولىّ شما