پيامهاى عاشورا - محدثی، جواد - الصفحة ٢٥٨

آنان در انتخاب راه و شناخت دوست و دشمن است و با اين سلاح در ميدان مبارزه حاضر شدند.
امام صادق عليه السلام درباره حضرت عباس عليه السلام با تعبير «نافذ البصيره» ياد مى‌كند كه گوياى عمق شناخت آن شهيد است «كانَ عَمُّنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَلِىٍّ نافِذَ الْبَصيرَةِ صُلْبَ الْايْمانِ». «١»
در زيارتنامه حضرت عباس عليه السلام نيز مى‌خوانيم:
«وَ انَّكَ مَضَيْتَ على‌ بصيرةٍ مِنْ امرِكَ مُقتَدِياً بِالصَّالِحينَ» «٢»
كه شهادت او را از روى بصيرت و براساس اقتدا به صالحان برشمرده است. نيز مى‌خوانيم: خدا را گواه مى‌گيرم كه تو همان راهى را رفتى كه شهداى بدر و ديگر مجاهدان راه خدا پيمودند. «٣»
در زيارتنامه حضرت مسلم بن عقيل نيز بر همين بصيرت در مبارزه و شهادت و پيمودن راه شهداى بدر و مجاهدان اسلام و اقتدا به صالحان و پيروى از انبيا تأكيد شده است، با تعبيراتى همچون: «اشْهَدُ انَّكَ مَضَيْتَ عَلى‌ ما مَضى‌ عَلَيْهِ الْبَدْرِيُّونَ الُمجاهِدُونَ ... وَ انَّكَ قَدْ مَضَيْتَ عَلى‌ بَصيرَةٍ مِنْ امْرِكَ مُقْتَدِياً بِالصَّالِحيِنَ وَ مُتَّبِعاً لِلنَّبِيّينَ» «٤»
عاشورا به ما مى‌آموزد كه در صحنه‌هاى زندگى، در پيروى ها و حمايت ها، در دوستى ها و دشمنى ها و موضعگيرى ها، براساس شناخت عميق و بصيرت عمل كنيم و با يقين و اطمينان به درستى كار و حقّانيّت مسير و شناخت خودى و بيگانه و حق و باطل، گام در راه بگذاريم.