او زد و اندكى به صحبت با يكديگر نشستند، هلال بن نافع كه بيرون خيمه ايستاده بود، شنيد كه آن بانو از امام حسين عليه السلام مى‌پرسد: برادرم! آيا تصميم و نيّت‌هاى اين اصحابت را خوب، به‌دست آورده و استعلام كرده‌اى؟ من بيم آن دارم كه فردا چون جنگ درگيرد و نيزه‌ها به‌هم بخورد، تو را تنها گذارند! امام فرمود: آرى، به خدا قسم اينان را آزموده‌ام، اينان همه دلير مردانى‌اند كه در راه من با مرگ انس گرفته‌اند، آن گونه كه كودك به سينه مادرش مأنوس است. «١»
اصلاح‌
جامعه‌اى كه از معيارهاى اصيل دين و ملاك هاى ارزشى فاصله بگيرد، «فساد» در پيكره آن ريشه مى‌دواند و روابط انسانى و ارتباطات اجتماعى و آنچه ميان حاكم و ملّت پيش مى‌آيد، دچار انحراف از صراط مستقيم مى‌شود. گسترش بى‌بند و بارى و رواج ظلم و حاكميّت پول و حيف و ميل بيت‌المال مسلمين و تعرّض بى‌مورد نسبت به زندگى و مال و جان مسلمانان و نبودن امنيّت و عدالت، گوشه‌اى از اين «فساد اجتماعى» است. راه فساد زدايى نيز اقدام هاى اصلاحى براى متقاعد كردن مسؤولان به رفتار عادلانه و اجراى دقيق قانون و عمل به كتاب و سنّت است. اين نوعى حركت اصلاحگرانه است كه امام حسين عليه السلام نيز در نهضت خويش آن را دنبال مى‌كرد و بر اوضاع نابسامان اجتماع، صحّه نمى‌گذاشت و مهر سكوت بر لب نمى‌زد.
سيّدالشهداء عليه السلام در سخن معروف خويش، با اشاره به اين هدف‌