مجيد نيز آمده است: «... حَتَّى يَميزَ الْخَبيثَ مِنَ الطَّيِّبِ» «١»
امام حسين عليه السلام در منزل زباله وقتى خبر كشته شدن مسلم و هانى و عبد الله بن بقطر را به ياران خويش داد، فرمود: هر كه مى‌خواهد برگردد.
در اين زمان، عده‌اى از دور او پراكنده شدند. «٢»
به نقلى امام فرمود: «اى مردم! هر يك از شما كه توان صبر كردن بر تيزى شمشير و ضربه نيزه‌ها دارد، همراه ما بماند، و گرنه برگردد!» «٣»
چنين سخنى را هنگام عزيمت از مكه به سوى عراق نيز در خطبه‌اى فرموده بود كه هركس آماده شهادت است، با ما حركت كند «مَن كانَ باذِلًا فينا مُهْجَتَهُ ... فَلْيَرْحَلْ مَعَنا». «٤»
شب عاشورا، در آن خطبه معروف، ضمن تشكر از ياران، فرمود:
بيعتى بر گردن شما ندارم، هر كه مى‌خواهد برود و از تاريكى شب استفاده كند. اما هيچ يك از ياران آن شب نرفتند. «٥» حتى وقتى قاسم بن حسن پرسيد كه آيا كشته خواهم شد، امام ابتدا پرسيد كه مرگ در نظر او چگونه است؟ گفت: شيرين‌تر از عسل. پس از اين امتحان موفّقيّت‌آميز بود كه حضرت، بشارت شهادت را به وى نيز داد. «٦»
حضرت زينب عليها السلام نيز به اين نكته مهم كه يك اصل نظامى به حساب مى‌آيد، توجّه داشت كه شب عاشورا، وقتى امام حسين عليه السلام سرى به خيمه‌