پيامهاى عاشورا - محدثی، جواد - الصفحة ٢٣٢

كه با فرزدق در مسير راه كوفه داشت، ضمن برشمردن فسادهاى حكومت امويان و تعطيل حدود الهى ورواج ميخوارى و غارت اموال مردم، فرمود: من سزاوارترين كسى هستم كه به يارى دين خدا برخيزم و شريعت مطهّر او را عزيز بدارم و در راه او جهاد كنم تا كلام الهى، برترين شود: «وَ انَا اوْلى‌ مَنْ قامَ بنُصرَةِ دينِ اللَّهِ وَ اعزازِ شَرْعِهِ وَالْجِهادِ فى‌ سَبيلِهِ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِىَ الْعُلْيا». «١»
بر خلاف تبليغى كه دشمنان اهل بيت مى‌كردند تا قيام امام حسين عليه السلام را نوعى شورش و عصيان برضدّ خليفه قلمداد كنند و از اين رهگذر، كشتن او را جايز شمرند، امامان شيعه اصرار داشتند كه قيام عاشورا را جهاد و امام حسين عليه السلام و يارانش را مجاهدان و شهيدانى معرّفى كنند كه در راه امر به معروف و نهى از منكر و دفاع از دين خدا و مبارزه با بدعتها و براى خدا قيام كردند و شهيد شدند. در زيارتنامه‌هاى امام حسين عليه السلام و شهدا به واژه‌هاى جهاد و شهادت، فراوان برمى‌خوريم. درباره امام حسين عليه السلام، تعبيراتى همچون: «الزَّاهِدُ الذَّائِدُ الُمجاهِدُ، جاهَدَ فيكَ الْمُنافِقينَ وَالْكُفَّارَ، جاهَدْتَ فى‌ سَبيلِ‌اللَّهِ، جاهَدْتَ الْمُلحِدينَ، جاهَدْتَ عَدُوَّكَ، جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَ ...» «٢»
به كار رفته است. درباره شهداى ديگر نيز اين تعبيرات ديده مى‌شود: جاهَدْتُمْ فى‌ سَبيلِهِ، اشْهَدُ انَّكُمْ جاهَدْتُمْ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ، الذَّابُّونَ عَنْ تَوْحيدِ اللَّهِ. «٣»