پيامهاى عاشورا - محدثی، جواد - الصفحة ٢١٨

برير بن خضير نيز اين‌گونه اظهار مى‌كند:
«اللَّهُمَّ انّى‌ ابْرَءُ الَيْكَ مِنْ فِعالِ هؤُلاءِ الْقَوْمِ» «١»
خدايا من از كار اين گروه به پيشگاه تو تبرّى مى‌جويم.
شب عاشورا كه ياران امام، اظهار پشتيبانى مى كنند، «نافع» برخاسته مى‌گويد:
«نُوالى‌ مَنْ والاكَ وَ نُعادى‌ مَنْ عاداكَ» «٢»
با هر كه دوستدار تو باشد دوستى مى‌كنيم و با هر كه دشمنت باشد، دشمنى مى‌كنيم.
خطّ تولى و تبرّى تنها در عصر امام حسين عليه السلام نبود. خطّ و مرام او پيوسته در تاريخ هست و اقتضاى تولى و تبرّى، به كار بستن آن با همراهان و هم مسلكان امام و دشمنان او در طول تاريخ است.
در زيارتنامه‌هاى معصومين، به ويژه زيارت سيد الشهدا، به صورت مكرّر موضوع تولّى و تبرى‌ آمده و به عنوانِ گامى جهت نزديك شدن به خدا به شمار آمده است.
در زيارت امام حسين عليه السلام مى‌خوانيم:
«انّى‌ اتَقَرَّبُ الَى اللَّهِ بِزِيارَتِكُمْ وَ بِمَحَبَّتِكُمْ وَ ابْرَءُ الَى اللَّهِ مِنْ اعْدائِكُمْ» «٣»
من با زيارت و محبت شما به خدا تقرب مى جويم و از دشمنانتان به خدا بيزارى مى‌جويم.