دفاع از مسلمانان آماده نموده‌ام و در انتظارفوز عظيم شهادتم. «١»
من اميدوارم به فوز «احدى الحُسنيين» نائل شوم، يا پيشرفت مقصود و اقامه عدل و حق، يا شهادت در راه آنكه حقّ است. «٢»
رضا و تسليم‌
از مراحل بالاى عرفان و توحيد، «رضا» است. «رضا» هم نشان‌دهنده اوج محبّت و دلدادگى به خداوند است و هم نشانه اخلاص كمال و نداشتن هيچ انگيزه‌اى جز پسند و خواستِ مولى‌.
اهل بيت عليهم السلام در مقابل خواست خدا و تقدير او كاملًا راضى بودند و اين را براى خود، كمال مى‌دانستند و با پشتوانه «رضا»، هر مشكل و بلا و مصيبتى را صبورانه و عاشقانه تحمّل مى‌كردند. در مسائل اجتماعى نيز هرگز پسند و رضايت مردم را بر رضاى الهى ترجيح نمى‌دادند و آنچه تكليف بود عمل مى‌كردند، مهمّ رضاى الهى بود، هر چند به خشم مردم مى‌انجاميد.
اين نكته در تعاليم قرآن و احاديث بسيار مطرح است. امام حسين عليه السلام كه براى رضاى الهى قدم در اين راه گذاشته بود، روحيّه كوفيان را چنين ترسيم مى‌كرد كه آنان خواسته‌هاى دل خويش را بر رضاى الهى ترجيح داده‌اند: «لا افْلَحَ قَوْمٌ آثَرُوا مَرضاةَ انفُسِهم عَلى‌ مَرضاةِ الخالق». «٣»
امام‌