مردانگى را در مكتب اهل بيت آموخته بودند.
وقتى شمر براى حضرت اباالفضل امان نامه آورد، وى امانِ او را ردّ كرد و شمر را لعنت نمود و فرمود: براى ما امان نامه مى آورى در حالى كه پسر پيامبر، امان و امنيّت ندارد؟! «١»
پاى بندى عاشوراييان به اصول انسانى و حمايت از مظلوم و بى تفاوت نبودن در برابر جنايت و ستم و يارى رساندن به بى‌پناهان، از آنان چهره‌هايى درخشان و ماندگار پديد آورده است كه در نسل هاى بعد هم دليران و آزادگان، رسم جوانمردى را از آنان آموختند.
مواسات‌
يكى از زيباترين خصلت هاى معاشرتى مواسات است؛ يعنى غمخوارى و همدردى و يارى كردن ديگران. از ريشه «اسوه» است يعنى «ديگرى را در مال و جان، همچون خود ديدن و دانستن، ياديگرى را بر خود مقدم قرار دادن، به دوستان وبرادران دينى يارى و كمك مالى و جانى رساندن، غمخوارى كردن كسى را به مال خود، برابر گردانيدن او را با خويش؛ ... شركت دادن ديگرى در كفاف رزق و معاش خويش؛ ...
شخص در مورد جلب منافع و دفع مضارّ ديگران را همچون خود بشناسد. و ايثار آن است كه آدمى ديگران را در دو مورد بالا برخود مقدم بدارد.» «٢»
با نمونه هاى نقل شده از لغت، اجمالًا مفهوم اين خصلت روشن مى‌شود.
انسان «مُواسى» كسى است كه با ديگران همدردى و همراهى دارد و خود را