شباب اهل الجنه و سبط، دو لقبى بود كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم به ايشان عطا فرمود. «١»
امام حسين عليه السلام شش پسر و سه دختر داشت: ١- على اكبر، كه در كربلا به شهادت رسيد و مادرش ليلى دختر ابومرة بن مسعود ثقفى بود. ٢- على اوسط ٣- على اصغر، زين‌العابدين كه مادرش «شاه زنان» دختر يزدگرد، پادشاه ايران بود. به اعتقاد شيخ مفيد «٢» زين‌العابدين از على اكبر بزرگ‌تر بود، ولى روايت نخست مشهورتر است. بلاذرى، «٣» نام مادر زين‌العابدين عليه السلام را سلافه ذكر كرده است. ٤- محمّد ٥- جعفر كه در زمان حيات پدر درگذشت. ٦- آخرين پسرش عبداللَّه نام داشت كه در شيرخوارگى در كربلا تير بر گلويش زدند و شهيدش كردند. دختران آن حضرت سكينه، فاطمه و زينب بودند. «٤»
تنها پسرى كه پس از واقعه كربلا از حسين عليه السلام زنده ماند، زين‌العابدين بود كه نسل آن حضرت به وسيله وى امتداد يافت. «٥»
فضايل اخلاقى‌
حسين عليه السلام مظهر كمالات انسانى و اسوه اخلاق اسلامى بود، و سخاوت، جوانمردى و گذشت، شجاعت و ستيز با ستم و ستمگرى از بارزترين ويژگى‌هاى آن حضرت به شمار مى‌آيد. در اينجا به نمونه‌هايى از فضايل آن حضرت اشاره مى‌گردد.
اسامة بن زيد در آستانه ديده فرو بستن از جهان بود. امام حسين عليه السلام به ديدارش رفت و او را اندوهناك ديد. چون سبب اندوهش را پرسيد. گفت كه شصت هزار درهم وام‌