ضَرْبَ غُلامٍ غَيْرَ نَكْسٍ شارِ دُونَ الْحُسَيْنِ عليه السلام مُهجَتى‌ وَدارى‌ «١»
جماعت انصار مى‌دانند كه من از فرزندان [احمد] مختار صلى الله عليه و آله و سلم حمايت مى‌كنم؛
ضربه‌ام ضربه جوانى است كه ضعيف و ناتوان نيست. خانه و جانم فداى حسين عليه السلام باد.
سپس بر آن گروه حمله كرد و در حمله‌اش اين رجز را مى‌خواند:
نَحْنُ رِجالٌ مِنْ بَنى‌ جِرْبانِ فَانَّ قَوْمى‌ سادَةُ الاقْرانِ‌
آلُ عَلىٍ شيعَةُ الرَّحمنِ وَآل حَرْبٍ شيعَةُ الشَّيْطانِ‌
ما مردانى از بنى جربان هستيم به تحقيق كه قوم من، سرور هماوردان است،
خاندان على عليه السلام پيرو خداى رحمانند و خاندان حرب (جدّ معاويه) پيروان شيطان.
وى جنگ سختى كرد و پس از كشتن تعدادى از نيروهاى دشمن خود نيز به شهادت رسيد. «٢»
صاحب تذكرة الشهداء از وى با عنوان عمير بن حصين ياد كرده است. «٣»
در ديگر منابع معروف عاشورايى، نامى از وى به چشم نمى‌خورد.
عمير بن حصين‌
در منابع معتبر و كهن نامى از عمير بن حصين برده نشده است. ولى از گفته صاحب تذكرة الشهداء استفاده مى‌شود كه عمير پس از شهادت برادرش يزيد به لشكر دشمن حمله كرد و تعداد زيادى از آنان را به هلاكت رساند. سرانجام خودش نيز به فيض شهادت نايل آمد. «٤»
عمير بن عبداللَّه «٥» مذحجى «٦»
وى از دوستان خاندان رسالت و از شجاعان قبيله مَذْحِجْ بود. از جزئيات زندگى وى اطلاعى در دست نيست و به احتمال زياد ساكن كوفه بوده است زيرا قبيله مذحج در