پژوهشى پيرامون شهداى كربلا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٦٤

وى در روز عاشورا به ميدان رفت و اين رجز را خواند:
انَا المعلّى‌ و انَا بْنُ البَجَلى‌ دينى‌ عَلَى دينَ حُسَيْنِ بْنِ عَلى‌
اضْرِبُكُمْ بِصارِم لَمْ يَفَلِ وَ اللَّهُ رَبّى‌ حافِظِى مِنْ زَلَلِ‌
وَ ناصِرى‌ ثُمَّ مُزَكى‌ عَمَلى‌ يَوْمَ مَعادى‌ وَ بِهِ تَوَكُّلى‌ «١»
من معلَّى پسر بَجَلى هستم دين و آيين حسين بن على عليه السلام دارم با شمشير بّرنده شما را مى‌زنم پروردگار من خداست و مرا از لغزش‌ها حفظ مى‌كند و ياريم مى‌نمايد و در قيامت كارهايم را پاك خواهد كرد و توكل من به اوست.
او سپس بر آن قوم حمله برد و پيوسته جنگيد و ٢٤ تن از سپاه خصم را به خاك افكند.
سرانجام دستگيرش كردند و نزد ابن سعد بردند. ابن سعد خطاب به او گفت: چه سرسختانه و نيكو مولايت [حسين عليه السلام‌] را يارى كردى! سپس دستور داد او را به شهادت رساندند. «٢»
مقسط بن زهير تغلبى‌
مقسط بن عبداللَّه بن زهير
مقسط بن عبداللَّه تغلبى «٣»
مقسط بن عبدالله بن زهير بن حارث تغلبى از ياران على عليه السلام بود و در جنگ‌هاى جمل، صفين و نهروان شركت جست. وى پس از شهادت على عليه السلام به جمع ياران امام حسن عليه السلام در آمد ولى هنگام هجرت آن بزرگوار به مدينه، در كوفه ماند. زمانى كه امام حسين عليه السلام وارد كربلا شد، مقسط همراه دو برادر خود قاسط و كردوس رهسپار آنجا گرديد و در شب دهم محرّم به صف ياران آن حضرت پيوست. «٤» وى در روز عاشورا در مصاف با كوفيان به شهادت رسيد. «٥» نام وى در منابع پيشين بجز «رجال طوسى»، (ص ٨٠، در زيارات) ذكر نشده است.