پژوهشى پيرامون شهداى كربلا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٨١

محقق شوشترى، پس از نقل سخنان مرحوم مامقانى درباره «سعد» به نقد آن پرداخته، مى‌نويسد: مؤلف مستند گفته‌هايش را نياورده است. [از سوى ديگر] چگونه ممكن است كسى هم از قبيله خُزاعه- با اصالت عربى- و هم از موالى باشد؟ ديگر اين‌كه، چنان چه اين شخص از صحابه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوده است، چرا كتاب‌هاى مربوط به شرح حال صحابه، از او نام نبرده‌اند؟ بنابراين اصل وجود و نيز آنچه درباره‌اش گفته مى‌شود، نامعلوم است. «١»
سعد بن حرث انصارى‌
سعد بن حارث انصارى‌
سعد «٢» بن حنظله تميمى‌
درباره «سعد» آگاهى چندانى در دست نيست. جز اين‌كه مى‌دانيم، از ياران امام حسين عليه السلام و شهداى كربلا است؛ و روز عاشورا، هنگام نبرد، اين گونه رجز مى‌خواند:
صَبْراً عَلَى الأسيافِ وَالأسِنّه صَبْراً عَلَيْها لِدُخُولِ الْجَنَّه‌
وَحُورِ عينٍ ناعِماتٍ هنَّه يا نَفْسُ لِلرَّاحةِ فاجْهَدَنَّه‌
وَفى‌ طِلابِ الْخَيْر فَارغَبَنَّه «٣»
در برابر شمشيرها و نيزه‌ها، صبر بايد كرد. صبر بر آنها براى ورود به بهشت و رسيدن به حوريان سيمين پيكر. اى نفس براى آسايش ابدى بكوش و در طلب خير شايق باش.
«سعد»، پس از پيكارى سخت و جانانه، به درجه رفيع شهادت نايل آمد. «٤»