خزيمه‌
نام او در منابع پيشين ديده نمى‌شود ولى به گفته قندوزى، وى پس از شهاب بن كثير از سوى عمر بن سعد نزد امام حسين عليه السلام فرستاده شد. ولى در محضر آن حضرت اسلحه را بر زمين افكند و بر پاهاى مباركش بوسه زد و [با خود] گفت:
«مَنْ ذا الّذى سِرّك الجنّة ويمضى الى النار»
«كيست كه بهشت را رها كند و رهسپار جهنّم شود»
خزيمه، همراه سيّدالشهدا عليه السلام بود تا آن‌كه در روز عاشورا در جمع برادران شهيد خود مأوا گرفت. «١»
خلف بن مسلم بن عوسجه «٢»
خلف، فرزند مسلم بن عوسجه در روز عاشورا دوازده سال داشت. «٣» هنگام شهادت پدر تصميم گرفت با دشمن مبارزه كند؛ ولى امام حسين عليه السلام او را از رفتن به ميدان بازداشت. مادرش، وى را ترغيب كرد و گفت: اى پسر! اگر به جنگ نروى هرگز از تو خشنود نمى‌شوم. پس از اين سخن، خلف وارد معركه شد و با نواى بشارت مادر بر سيراب شدن از دست ساقى كوثر شجاعانه جنگيد. بيست و به قولى سى تن «٤» را به هلاكت رساند و سرانجام به فيض شهادت نايل گشت. سر بريده‌اش را نزد مادر