سرانجام در سنّ ٧٥ يا ٧٧ سالگى در «يَنْبُع» درگذشت. «١» صاحب نفس المهموم اين قول را به مشهورِ اهل تاريخ نسبت داده است. «٢»
صاحب ذخيرة الدارين گويد: مقتل‌نگاران شيعه و سنى گفته‌اند كه عمر بن على، همراه مادر و خواهرش رقيه و خواهرزادگانش عبداللَّه، محمّد و عاتكه، فرزندان مسلم بن عقيل عليه السلام، از مدينه با امام حسين عليه السلام حركت كرد و به كربلا رفت. «٣»
خوارزمى مى‌نويسد كه او [در روز عاشورا] پس از شهادت برادرش ابوبكر بن على به ميدان شتافت و اين رجز را خواند:
اضْرِبُكُمْ وَلا ارى فيكُمْ زَحَرَ ذاكَ الشَّقىُّ بِالنَّبِىِّ قَدْ كَفَرَ
يا زَحْرُ يا زَحْرُ تَدانِ مِنْ عُمَرَ لَعَلَّكَ الْيَوْمَ تَبُوءُ بِسَقَرَ
شرَّ مَكانٍ فى‌ حَريقٍ وسَعَر فَانَّكَ الْجاهِدُ يا شَرَّ بَشَر «٤»
شمشير مى‌زنم و زحر [قاتل ابوبكر بن على‌] را در ميان شما نمى‌بينم، همان بدبختى كه به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم كافر شد؛
اى زحر، اى زحر، به عمر نزديك شو، باشد كه امروز در دوزخ جاى‌گيرى؛
همان جايى كه در سوزش و افروختگى بدترين مكان است و تو اى بدترين انسان، از انكار كنندگان هستى.
عمر بعد از كشتن قاتل برادرش دوباره حمله كرد و اين رجز را خواند:
خَلُّوا عُداةَ اللَّهِ خَلُّوا عَنْ عُمَرَ خَلُّوا عَنِ اللَّيْثِ العَبُوسِ الْمُكْفَهِر
يَضْرِبُكُمْ بِسَيْفِهِ وَلا يَفِرُّ وَلَيْسَ يَغْدُوا كَالْجَبانِ الْمُنْجَحِرِ «٥»
اى دشمنان خدا، واگذاريد و سر راه بر عمر نگيريد؛ از شير خشمگين ترشروى بگريزيد
او با شمشيرش شما را مى‌زند و فرار نمى‌كند و همچون مردم ترسو، به سوراخ نمى‌خزد.
او همچنان به نبرد ادامه داد تا به شهادت رسيد. «٦» برخى نوشته‌اند: نخست اسب وى‌