شَبيب بن جَراد
او شاعر بود و در جنگ قادسيه (سال چهارده هجرى) حضور داشت. «١» به گفته برخى از معاصرين در ميدان‌هاى جنگ به ويژه در جنگ صفين به دليرى نام‌بردار بود. «٢»
گزارشى كه به صورت تلخيص در ذيل مى‌آيد با استناد به منابع اخير بود. و مآخذ كهن به جز الاصابة «٣» از حضور وى در كربلا سخنى نگفته‌اند:
شبيب، از كوفيان براى امام حسين عليه السلام بيعت گرفت و خود نيز از حضرت مسلم عليه السلام حمايت كرد. امّا هنگامى كه آن بزرگوار در نهايت غربت به شهادت رسيد، شبيب به سپاه عمرسعد پيوست و تا شب «٤» يا عصر تاسوعا «٥» در آنجا بود. هنگامى كه شمر نامه عبيداللَّه زياد را به عمرسعد داد و شبيب دانست كه راهى جز جنگ با امام حسين عليه السلام وجود ندارد. دگرگون شد و در تاريكى شب دهم خود را به اردوگاه اباعبداللَّه الحسين عليه السلام رساند؛ و چون از بنى كلاب بود به حضرت ابوالفضل عليه السلام و برادرانش كه با وى از طرف مادر هم‌قبيله بودند روى آورد. «٦»
او در روز عاشورا در نبردِ نخستين «٧» و مقابل امام حسين عليه السلام به شرف شهادت نايل گشت. «٨»
شبيب بن حارث «٩»
درباره تاريخ تولد و احوال زندگانى او اطلاعى در دست نيست. تنها در زيارت ناحيه مقدسه امام عليه السلام از وى چنين ياد شده است: