اگر مرا نمى‌شناسيد من فرزند حيدر آن شير بيشه‌ها هستم.
بر سر دشمنان چون تندباد مرگم، شما را به وسيله شمشير با پيمانه بزرگ مى‌پيمايم.
وى پس از كشتن بيست تن با ضربه فضل اسدى «١» يا عمرو بن سعد بن مقبل «٢» بر فرق «٣» يا شانه‌اش «٤» در حالى كه فرياد «يا ابتاه» سرداد به درجه رفيع شهادت نايل آمد. «٥» امام حسين عليه السلام همانند باز شكارى بر بالين وى آمد و در حالى كه مى‌گريست فرمود: روز رستاخيز جدّت پيامبر دادخواه آنان باد! آن‌گاه بدن قاسم را برداشت و كنار نعش على‌اكبر عليه السلام و يا ديگر شهدا قرار داد. «٦»
قاسم بن سعد طائى‌
در منابع كهن نامى از وى نيست و تنها صاحب وسيلة الدارين وى را جزء شهداى حمله نخست برشمرده است. «٧»
قاسم بن العباس عليه السلام‌
در منابع كهن فرزندى به نام قاسم براى حضرت ابوالفضل عليه السلام ثبت نشده است. «٨» ولى صاحب كتاب «نورالعين فى مشهدالحسين عليه السلام» وى را جزو شهداى كربلا برشمرده است‌