اين طفل مانده است كه او هم از تشنگى به خود مى‌پيچد. او را جرعه‌اى آب دهيد. در همين حال كه حسين عليه السلام با آنها سخن مى‌گفت، ناگهان مردى طفل را هدف تير قرار داد و كشت. «١»
امام حسين عليه السلام پس از هدف قرار گرفتن على اصغر، دست را زير گلوى او گرفت و چون از خون پر شد آن را به آسمان پاشيد «٢» و فرمود: آنچه بر من نازل شد، برايم آسان است زيرا در راه خدا است و او مى‌بيند. «٣» برخى نيز نوشته‌اند كه فرمود: خدايا [شهادت‌] اين [كودك‌] نزد تو، كمتر از [كشتن‌] ناقه صالح [پيامبر عليه السلام‌] نيست. «٤» خدايا اگر امروز فتح و نصرت خويش را از ما باز داشته‌اى آن را در چيزى كه براى ما بهتر است قرار ده. «٥» در اين حال ندايى از آسمان برخاست كه يا حسين! شير خوارت را واگذارم كه هم اكنون شير دهنده‌اى، در بهشت برايش مهيّا است. «٦»
برخى از مورخان نوشته‌اند كه حسين عليه السلام قنداقه غرقه به خون طفل را به خيمه باز گرداند و به ام كلثوم سپرد. «٧»
برخى ديگر نقل كرده‌اند كه امام عليه السلام پس از شهادت او قبرى حفر كرد و پيكرش را در پارچه‌اى پيچيد و بر آن نماز گزارد. «٨» برخى نيز نوشته‌اند كه بدنش را آورد و كنار بدن ديگر شهدا نهاد. «٩»
در زيارت‌نامه امام حسين عليه السلام درباره على اصغر عليه السلام چنين مى‌خوانيم:
«صَلّى اللَّهُ عَلَيْكَ وَعَلَيْهِمْ وَعَلى وَلَدِكَ عَلىّ الاصْغَرِ الّذى‌ فُجِعْتَ بِهِ» «١٠»
درود خدا بر تو و بر ايشان (شهيدان) و بر فرزندت على اصغر كه داغدار او شدى.