براساس پژوهش‌هاى انجام شده اين مطالب مربوط به پدر او، كثير اعرجْ است نه مسلم «١».
او تابعى «٢» و از ياران امام على عليه السلام بود. در جنگ جمل حضور يافت و چون در اين جنگ توسط عمرو بن ضبه تميمى از ناحيه پا آسيب «٣» ديد و فلج شد «اعرج» لقب گرفت «٤».
مسلم، از كسانى است كه براى امام حسين عليه السلام نامه نوشت و مسلم بن عقيل عليه السلام را در كوفه يارى كرد. وى پس از تنها ماندن سفير امام عليه السلام، از كوفه خارج شد؛ «٥» و در نزديكى‌هاى كربلا به سيّد الشهدا عليه السلام پيوست «٦» و در روز عاشورا در نبرد نخست به فيض شهادت نايل گشت «٧».
مسلم بن كنّاد
منابع كهن نام وى را در شمار شهيدان كربلا نياورده‌اند. تنها در زيارت شهدا، مخصوص ماه رجب مى‌خوانيم: السّلام عَلى‌ مُسلمِ بن كنّاد. «٨»
مسلم بن مسلم بن عقيل‌
ابن قتيبه او را از فرزندان مسلم بن عقيل شمرده است «٩». منابع پيشين درباره حضور وى در كربلا سخنى نگفته‌اند ولى برخى از منابع متأخر نوشته‌اند:
وى پس از شهادت على اكبر عليه السلام آهنگ نبرد كرد و اين گونه رجز خواند:
الْيَومَ القَى‌ مُسْلِماً وَ هُوَ أبى وَ فِتْيَةً ماتوا مِن آل بيت النبى صلى الله عليه و آله‌
وَ الْتَقَى بِسادَةٍ نالُوا المُنا أولادِ هاشِم الرسولِ العربى «١٠»