و به جنگ ادامه داد و شمار بسيارى از آنها را كشت. سرانجام ضعف بازوانش را فرا گرفت و از اسب فرو افتاد. سپاهيان ابن سعد او را محاصره كردند و به شهادت رساندند. «١»
معلى بن خُنَيْس ذهلى‌
نام وى در منابع كهن نيامده است؛ و در عين حال برخى منابع معاصر از شخصى به نام معلى بن معلى غفارى «٢» و معلى بن على «٣» نيز نام برده‌اند.
از ابومخنف نقل شده كه وى جنگجويى شجاع بود و به دلاورى شهرت داشت. «٤» و در روز عاشورا پس از ابراهيم بن الحصين «٥» يا، على بن مظاهر «٦» به ميدان رفت و در حالى كه اين رجز را مى‌خواند به دشمن حمله برد:
انَا المُعَلّى بْن خُنَيس الذَهلى دينى عَلى دَيْنِ حسين بن على‌
اضْرَبُكْم ضَرْبَ غُلامٍ بَطَلٍ حَتّى الاقى‌ فى‌ قراعى اجَلى‌
اضْرِبُكُمْ بِصارِمٍ لم يَظِل يا شَرَّ قَومٍ فى الوَرى و الضَلَل «٧»
من معلى بن خنيس ذهلى و پيرو مذهب حسين بن على عليه السلام هستم، همانند جوانى شجاع با شما ستيز خواهم كرد تا آنگاه كه با بدن پاره شده اجل، مرا در يابد، با شمشير برانى كه نمى‌شكند با شما مى‌جنگم اى بدترين مردم در جهان.
آنگاه جهادى سخت كرد. تعداد زيادى از سربازان ابن سعد را هلاك گردانيد.
سرانجام او را اسير كردند. و نزد ابن سعد بردند او خطاب به معلّى گفت: چه نيكو،