وقتى ابن زياد به قصر خود بازگشت مالك بن يربوع تميص نزد وى آمد و نامه‌اى را كه از عبدالله بن يقطر «١» گرفته بود نشان داد. نامه از مسلم براى امام حسين عليه السلام فرستاده شده بود. مسلم در اين نامه، بيعت مردم كوفه با امام عليه السلام را به اطلاع آن حضرت رسانده از ايشان خواسته بود تا در سفر به كوفه شتاب ورزد. «٢» در پى آن ابن زياد گروهى را به دنبال هانى بن عروه فرستاد و او را به دار الاماره فرا خواند و چون آمد، خطاب به وى گفت:
مسلم را در خانه خود پناه داده براى او سلاح و مردان جنگى جمع مى‌كنى و گمان دارى كه كارهاى تو بر ما مخفى مى‌ماند. «٣»
هانى بن عروة گفت: خانواده ات را بردار و به شام برو و در آنجا زندگى كن، زيرا شايسته‌تر از تو و يزيد به اينجا آمده است. ابن زياد از پاسخ هانى سخت برآشفت و او را مورد ضرب و جرح قرار داد و به زندان افكند. «٤» خبر دستگيرى هانى بن عروه، مسلم را بر آن داشت تا كسانى را كه با وى بيعت كرده بودند فرا بخواند و بر ضدّ ابن زياد قيام كند. «٥» بدين منظور به عبدالله بن خازم فرمان داد تا در ميان شيعيان شعار «يا منصور امت» «٦» را سر دهد. به دنبال آن چهار هزار نفر «٧» از هيجده هزار بيعت كننده با مسلم، گرد هم آمدند. مسلم بن عقيل عبيدالله بن عمرو كندى را بر قبيله كنده و ربيعه، ابوثمامه صائدى را بر تميم و همدان و عباس بن جعده جدلى را بر گروه مدينه گمارد و خود نيز