موجب آزادى وى نشد و او تا پايان عمر در زندان كوفه باقى بود. «١»
زيارت ناحيه مقدسه امام عليه السلام گزارش مربوط به اسارت وى را تأييد مى‌كند. در آن زيارت به عنوان اسير مجروح سلام داده شده است:
«السلام على الجريح المأسُور سَوّارِ بْنِ أبى حِمْيَرِ الْفَهْمى «٢» الهَمْدانى.» «٣»
سويد بن أبى مطاع‌
سويد بن عمرو
سُوَيْد بن عمرو «٤»
سُوَيْد از قبيله خَثْعَم و از اعراب قحطانى است. «٥» او مردى بزرگ، شريف و شجاع بود و بسيار نماز مى‌گزارد. وى، آخرين يار باوفاى امام حسين عليه السلام بود كه در روز عاشورا به ميدان كارزار گام نهاد و آن قدر جنگيد كه از فزونى زخم ميان كشتگان بر زمين افتاد. تا آن‌كه شنيد، سپاهيان ابن‌زياد مى‌گويند: «حسين كشته شد.» سويد از شنيدن اين خبر شكيب از دست داد و با كاردى كه در اختيار داشت به دشمن حمله كرد. او لختى جنگيد و سرانجام به دست هانى بن ثبيت حضرمى «٦» و به قولى به دست عروة يا عزرة بن بطان تغلبى و زيد بن رقاد جنبى «٧» به شهادت رسيد. «٨»