محاصره كرده به شهادت رساندند. «١» از وى در منابع پيشين و زيارات ياد نشده است.
موقّع بن ثمامه اسدى‌
موقّع بن ثمامه اسدى صيداوى كه از تابعين بوده، بعد از پذيرفته نشدن شرايط امام حسين عليه السلام از سوى ابن زياد، به همراه جمعى ديگر شبانه به امام عليه السلام پيوست. وى در روز عاشورا با دشمنان آن حضرت جنگيد تا اين كه تيرهايش تمام گشت و بر اثر جراحات وارده به زانو در آمد. امّا همچنان از خود دفاع مى‌كرد تا بر زمين افتاد. عدهّ‌اى از بنى اسد او را از معركه نجات دادند و به كوفه آوردند و پنهان كردند. آنگاه كه ابن زياد توسّط عمر سعد از وضع او آگاه شد فرمان كشتن او را صادر كرد. امّا با ميانجيگيرى جماعتى از بنى اسد، ابن زياد از كشتن او منصرف شد.
ولى او را زنجير كرده و به زاره تبعيد نمود، او پس از يك سال تحمّلِ رنج و مشقّت سرانجام به فيض شهادت نايل آمد. «٢» مامقانى گويد: موقّع در شمار شهيدان كربلا است، برخى از منابع نام او را مرقّع بن ثمامه ذكر كرده‌اند. «٣» و برخى به شهادت وى اشاره نكرده‌اند.
ناصر هلالى‌
يك منبع متأخر از مقتل ابومخنف نقل كرده كه وى از شهيدان كربلا بوده است. «٤»
نافع بن هلال جَمَلى «٥» مرادى‌
وى از اصحاب امير مؤمنان على «٦» و امام حسين عليهما السلام «٧» و از شهيدان كربلا است. «٨»