خود بارها اشاره فرموده است- «١» به درخواست مردم كوفه پاسخ مثبت داد و به منظور ايفاى نقش رهبرى خويش عازم آن شهر گرديد.
٤- مبارزه با بيدادگرى: اگر وسعت بيدادگرى بنى‌اميّه و نيز شدّت انحراف آحاد جامعه زير سلطه‌شان از ارزش‌ها و موازين دينى در نظر گرفته شود، ستم‌ستيزى را بايد مهم‌ترين جنبه قيام حسينى شمرد. امام عليه السلام پس از رويارويى با طلايه‌داران سپاه اموى، در نامه‌اى خطاب به چند تن از بزرگان كوفه، در اين باره چنين فرموده است:
به نام خداوند بخشنده مهربان. از حسين بن على به سليمان بن صرد و مسيّب بن نجبه و رفاعة بن شداد و عبداللَّه بن وال و جماعت مؤمنان. اما بعد، شما خوب مى‌دانيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در حيات خود فرمود: هر كس فرمانرواى ستمگرى را ببيند كه حرام‌هاى خدا را حلال مى‌شمرد، پيمان خدا را مى‌شكند، با سنّت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم مخالفت مى‌ورزد و در ميان بندگان خدا با گناه و تجاوز رفتار مى‌كند، و او با گفتار و كردار خود بر او نشورد، خدا را سزد كه وى را در جايگاه آن ستمگر قرار دهد.
شما مى‌دانيد كه اين مردم پيرو شيطان شده از پيروى خداى رحمان سر برتافته‌اند، فساد را آشكار ساخته و حدود و احكام الهى را تعطيل كرده‌اند، اموال عمومى را به خود اختصاص داده‌اند، حرام خدا را حلال و حلال او را حرام كرده‌اند؛ و [مى‌دانيد كه‌] من به سبب قرابت با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم براى قيام بر ضدّ آنان از همه سزاوارترم.
نامه‌هاى شما به من رسيد و فرستادگانتان يكى پس از ديگرى نزد من آمدند؛ و گفته‌ايد كه بيعت كرده‌ايد و مرا تنها نخواهيد گذاشت. اينك اگر در بيعت خود وفاداريد، به بهره (ى دنيوى) و هدايت (دينى) خويش دست يافته‌ايد و من و خاندان و فرزندانم، با شما و خاندان و فرزندانتان خواهيم بود؛ و من الگوى هدايت شمايم.
اگر چنين نكنيد و پيمان خود را بشكنيد و از بيعت بيرون رويد، به جانم سوگند كه اين رويه شما براى ما ناشناخته نيست.