صفّين و نهروان شركت كرد و در ركاب امام على عليه السلام شمشير زد.» «١»
شَبيب همراه سيف بن حارث و مالك بن عبداللَّه «٢» به كربلا آمد و در روز عاشورا به فيض شهادت نايل گشت. اين گروه از متأخرين با استناد نادرست به مناقب ابن شهرآشوب و زيارت ناحيه مقدسه امام عليه السلام مى‌گويند: وى از شهيدان نبرد نخست در روز عاشورا مى‌باشد «٣» و بر او چنين درود فرستاده شده است:
«السلام على شَبيب بن عبداللَّه مولى، حرث بن سريع.» «٤»
شُريح بن عبداللَّه‌
در منابع تاريخى و رجالى، نامى از شريح بن عبداللَّه به ميان نيامده است. ولى برخى از متأخرين نوشته‌اند: «بعد از وقاص بن مالك، شريح بن عبداللَّه روى به ميدان نهاد. داد رادمردى و مردانگى داد تا به درجه شهادت رسيد.» «٥»
شُريح بن عبيد
تنها مأخذى كه شخصى به نام شريح بن عبيد را در زمره شهيدان كربلا قلمداد كرده است. روضة الشهدا مى‌باشد وى در اين باره مى‌نويسد: «بعد از وقاص بن مالك، شريح بن عبيد روى به ميدان نهاد و بر مركب تيزگامِ راه انجامِ زرين ستامِ سيمين‌لجام سوار شده به چپ و راست مى‌تاخت و مرد را از بالش زين بر فرش زمين مى‌انداخت. ... ناگاه مركبش خطا كرد و آن صوابكار بر زمين افتاد جمعى گرد وى درآمده به زخم‌هاى متوالى و ضرب‌هاى متعاقب اعضا و اجزاى مجتمعه وى را متفرق ساختند.» «٦» احتمال دارد وى با