زهير بن شبر خثعمى‌
زهير بن بشر خثعمى‌
زهير بن قيس‌
زهير بن قين‌
زُهَيْر بن قَيْن بَجَلىّ‌
زهير بن قين، از فرماندهان شهيد سپاه امام حسين عليه السلام «١» و از بزرگان قبيله «بَجيله» بود كه در كوفه مى‌زيست. «٢» زهير نخست طرفدار «عثمان» بود، تا اين‌كه در سال شصتم هجرى، هنگام بازگشت از سفر مكّه، در يكى از منازل بين راه، «٣» همزمان با كاروان امام حسين عليه السلام در يك جا فرود آمد. امام عليه السلام شخصى را نزد زهير فرستاد و خواستار ملاقات با او شد. زهير نخست از اين ديدار اكراه داشت. اما به توصيه همسرش- ديلم يا دَلْهم دختر عَمرو- «٤» به محضر امام حسين عليه السلام شرفياب شد. اين ديدار بسيار مبارك بود و مسير زندگانى زهير را تغيير داد. او پس از اين ملاقات، شادمان نزد خانواده و دوستانش بازگشت و فرمان داد تا خيمه و بار و بُنه او را به كنار خيمه امام عليه السلام منتقل كنند. «٥» با همسرش نيز وداع كرد و گفت: «من عازم شهادت همراه امام حسين عليه السلام هستم. تو با برادر خود نزد خانواده‌ات برگرد، زيرا نمى‌خواهم از سوى من چيزى جز خوبى به تو برسد.»
آن‌گاه خطاب به همراهانش گفت: «هر كه دوستدار شهادت است، همراه من بيايد، وگرنه برود و اين آخرين ديدار من با شماست. «٦» اما خاطره‌اى براى شما بيان كنم: زمانى كه به جنگ بَلَنْجَر رفته بوديم، به پيروزى و غنايم فراوانى دست يافتيم و بسيار خوشحال‌