حَمَّادِ بْنِ حَمَّادِ الْمُرادِىِّ «١»
، البته در بحار، هم خزاعى و هم مرادى هر دو آمده است. «٢»
حمّاد (غلام امام حسين عليه السلام)
ملّا حسين كاشفى مى‌نويسد كه: حمّاد و پنج تن ديگر در روز عاشورا به كمك محمّد بن مقداد و عبداللَّه بن ابودجانه رفتند، تا آنها را از دست دشمن نجات بدهند، اما بر اثر حملات گسترده و ضربات متوالى دشمن هر هشت تن به شهادت نايل گشتند. «٣»
حمزة بن حسين عليه السلام‌
بنا به گفته ابن شهرآشوب، حمزه از فرزندان امام حسين عليه السلام و در شمار شهيدان كربلا قرار دارد. «٤»
حميده بنت مسلم «٥»
حميده دختر مسلم از ام‌كلثوم دختر امام على عليه السلام مى‌باشد. وى در سفر كربلا در كاروان امام حسين عليه السلام بود و يازده سال داشت. در بين راه آن‌گاه كه خبر شهادت مسلم به امام عليه السلام رسيد، آن حضرت او را بر زانوى خود نشاند و دست نوازش بر سر او كشيد. حميده عرض كرد: با من مانند يتيمان رفتار مى‌كنى؟ پيش از اين چنين رفتارى با من نداشتى، گمان مى‌كنم پدرم شهيد شده است! امام حسين عليه السلام شروع كرد به گريه كردن و فرمود: من پدرت هستم و دخترانم خواهرت هستند. در اين لحظه صداى گريه حميده بلند شد، به طورى كه ديگر فرزندان مسلم متوجّه شهادت او شدند؛ همگى گريستند و فرياد وامسلما و واابن‌عقيلا سردادند. روز عاشورا پس از شهادت امام حسين عليه السلام زمانى كه لشكريان عمر سعد به خيمه‌ها