روايتى ديگر حاكى از آن است كه امِ‌وهب نه با همسرش، بلكه با پسرش- وهب- به كربلا آمد و در آن‌جا وهب كه نصرانى بود به دست امام حسين عليه السلام اسلام اختيار كرد؛ و به دفاع از آن حضرت برخاست. در حالى كه همسر وهب مانع او مى‌شد. مادرش عنوان كرد كه تا در راه حسين عليه السلام به شهادت نرسد از وى راضى نخواهد گشت. وهب جنگيد و به شهادت رسيد؛ مادرش نيز به گونه‌اى كه گفته شد شربت شهادت نوشيد. «١»
اميّة بن سعد طائى‌
اميّة بن سعد مكنّى به ابوصمصام «٢» از قبيله طي و از ياران شهيد امام حسين عليه السلام است. «٣» منابع كهن بيش از اين درباره او چيزى ننوشته‌اند، ولى در نوشته‌هاى متأخران آمده است كه اميّة بن سعد بن زيد طائى ساكن كوفه و از تابعان و اصحاب اميرالمؤمنين عليه السلام بود و در غزوات و جنگ‌ها به ويژه جنگ صفين حضور داشت. او با شنيدن خبر آمدن امام حسين عليه السلام به كربلا، در روزهاى پيش از جنگ با شمارى ديگر از كوفه خارج شد و در شب هشتم محرم به كاروان حسينى پيوست و با آن حضرت عليه السلام بود تا آن‌كه در روز دهم محرم در حمله نخست سپاه عمرسعد، همراه شمارى ديگر از ياران امام در مقابله با آنان به شهادت رسيد. «٤»