کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٦١ - دلایل دیدگاه اول

برخِی از فقها معتقدند که اِین بِیان مطلق رواِیت، نسبت به تمام مصادِیق غناء است؛ پس براِی اثبات حرمت مطلق غناء به اِین رواِیت استدلال کرده‌اند.١

رواِیت دوم: «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّه ٧ ‌فِي قَوْلِ اللَّهِ؟عز؟:‌ (وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ ...) قَالَ:٢ الْغِنَاءُ».٣ ابوالصباح در تفسير اين سخن خداوند «كسانى هستند كه در مجلس باطل حاضر نمى‌شوند» از امام صادق ٧ روايت مى‌كند كه حضرت فرمود: مقصود غناء است.

سِیّد طباطباِیِی رحمه الله در اثبات حرمت مطلق غناء به اِین رواِیت استدلال کرده است.٤

رواِیت سوم: «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّه ٧، سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ بَيْعِ الْجَوَارِي الْمُغَنِّيَاتِ فَقَالَ: «شِرَاؤُهُنَّ وَ بَيْعُهُنَّ حَرَامٌ وَ تَعْلِيمُهُنَّ کفْرٌ وَ اسْتِمَاعُهُنَّ نِفَاقٌ».٥

مردى از امام صادق ٧ درباره فروختن كنيزان آوازخوان پرسِید. اما ٧ فرمود: خريد و فروش آن‌ها حرام، آموزش آن‌ها كفر و گوش کردن به آوازشان نفاق‌آور است.

سِیّد طباطباِیِی رحمه الله در اثبات حرمت مطلق غناء به اِین رواِیت که سند صحِیحِی دارد، استدلال کرده است.٦

برخِی از اِین رواِیات، هم سند صحِیحِی دارند و هم دلالتشان نقصان ندارد؛ بنابراِین بر حرمت مطلق غناء دلالت دارند. از آن‌جا‌که موضوع اِین تحرِیم، مطلق غناء است باِید

١ . ظاهر رِیاض المسائل، ج٨، ص١٥٦.

٢ . در کتاب الکافي، ج٦، ص٤٣٣، ح١٣ اِین‌چنِین آمده است: «هو الغناء».

٣ . وسائل الشيعة، ج١٧، ص٣٠٤، ح٥.

٤ . ظاهر رِیاض المسائل، ج٨، ص١٥٥ ـ ١٥٦.

٥ . وسائل الشيعة، ج١٧، ص١٢٤، ح٧.

٦ . ظاهر رِیاض المسائل، ج٨، ص١٥٥ ـ ١٥٦.