کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٣ - درآمد

درآمد

شِیخ انصارِی رحمه الله در کتاب مکاسب محرّمه، کسب‌هاِی حرام را به گونه‌هاِی مختلفِی تقسِیم کرده‌ که عبارتند از:

کاسبِی با اعِیان نجس مانند: بول، خون، منِی و ... .

کاسبِی با چِیزِی که از آن قصد منفعت حرام مِی‌شود؛ مانند پِیکره‌هاِی ساخته شده (بت و صلِیب) براِی عبادت.

کاسبِی با چِیزِی که منفعت حلال و مورد توجه عقلا ندارد؛ مانند خرِیدوفروش مگس.

کاسبِی با کارِی که فِی‌نفسه حرام است.

کاسبِی از راه انجام امور واجب (مزد گرفتن براِی انجام واجبات) مانند گرفتن مزد براِی خواندن نماز مِیّت.

شِیخ انصارِی رحمه الله در قسم چهارم (کاسبِی با کارِی که فِی‌نفسه حرام است) به تبعِیّت از فقهاِی بزرگوار، ٢٦ مورد از اعمال حرام که شأنِیت کاسبِی با آن‌ها وجود دارد و به‌طور طبِیعِی، کاسبِی با آن‌ها حرام است را بِیان کرده‌ که سِیزدهمِین از اِین اعمال، «غناء» است.

نِیاز است که بحث غناء در چند فصل بررسِی ‌شود:

فصل اول: در اِین فصل، معنا و ماهِیت غناء تبِیِین مِی‌شود. معناِی غناء و طرب، از دِیدگاه لغت و اصطلاح در اِین فصل، بررسِی مِی‌شود. در ادامه، ِیازده تعرِیف فقها از غناء، نقد و بررسِی مِی‌شود. در گفتار پاِیانِی، بِیان مِی‌شود که غناء از مقوله سخن نِیست بلکه از مقوله کِیفِیت سخن است؛ بنابراِین محتواِی آواز در پِیداِیش عنوان غناء، کاراِیِی ندارد.